Aan de slag: begeleider Linette

Linette (63) woont met haar man in Soest. Een paar keer per week fietst ze met plezier met haar e-bike naar de Rembrandtlaan om administratieve klussen op te pakken of een dienst als begeleider te draaien. Ze vertelt waarom ze dit na 23 jaar nog steeds leuk werk vindt.

“Het is wel grappig dat ik toch in de zorg terecht ben gekomen. Als klein meisje op de kleuterschool riep ik namelijk al dat ik verpleegster wilde worden. Ik had me daar ook voor aangemeld, maar zegde op het laatste moment af omdat ik toch ging twijfelen”, begint Linette enthousiast te vertellen. Het liep anders, ze werkte jarenlang als medewerker verkoop binnendienst bij een commercieel bedrijf, totdat ze door iemand getipt werd dat er in kindertehuis De Schakel (zo heette het in die tijd) administratieve ondersteuning nodig was voor de directrice. “Ik kreeg de baan en zat jarenlang tegenover de gedragsdeskundige te werken. Ik vond het altijd interessant om haar te horen praten. Als een soort spons nam ik alles in me op.”

Linette hoefde dan ook niet lang na te denken toen haar werd gevraagd of ze ook als begeleider aan de slag wilde gaan. “Ik kende ondertussen de jongeren ook wel doordat ik al heel wat jaren op kantoor werkte. Ook kende ik de ouders, dus het voelde vertrouwd. Ik werd intern opgeleid. Daarbij heb ik veel meegeluisterd met begeleiders. Ik vond het altijd heel interessant om te observeren en bezig te zijn met de vraag: hoe gaan we dit oplossen?”, legt ze uit.

Dromen en wensen

Wat ze zo bijzonder vindt aan werken in de villa aan de Rembrandtlaan is de dynamiek met en tussen de jongeren. “De jongeren die bij ons wonen zijn allemaal anders en hebben hun eigen problematiek, leerdoelen, dromen en wensen voor de toekomst. Ik vind het leuk om daar aan bij te dragen. Eén van de jongeren had bijvoorbeeld de droom om een rijbewijs te halen. Maar de theorie halen was heel moeilijk. We hebben veel geoefend samen en met veel doorzettingsvermogen is het gelukt. Dat is toch fantastisch!”

Ze kan zich niet voorstellen om met een andere doelgroep te werken. “Onze jongeren staan midden in het leven, ze weten wat er in het nieuws speelt, zijn soms gek op gadgets, social media etcetera, dus er is veel om over te praten. Ik houd van die dynamiek. Al is het soms verbaal best wel pittig. Ze zijn heel eerlijk naar me en kritiek is niet altijd leuk om te horen. Maar soms juist wel terecht, dus ik leer ook heel veel van ze. Ik vind het mooi hoe ze ons als begeleiding ook kennen en vaak door hebben.”

Weten wat we aan elkaar hebben

Soms zijn er ook escalaties. “Ik probeer de sfeer altijd positief te houden in de groep. Als er dingen zijn, wordt er over gepraat. Maar het gebeurt natuurlijk weleens dat er ruzie ontstaat tussen de jongeren onderling of tussen mij en een bewoner. Ik vind het dan een uitdaging om dit uit te praten, proberen op te lossen en op een positieve manier de dienst af te sluiten. Als team ondersteunen we elkaar ook daarbij. Na een heftige situatie is er altijd iemand die een appje stuurt of belletje pleegt na afloop. We weten wat we aan elkaar hebben.”

Met plezier schrijft Linette ook artikelen voor Zideris Magazine. “Ik werd er jaren geleden door een collega van mij dit dat deed en daarmee ging stoppen op gewezen. Sindsdien ben ik het gaan doen. Ik interview graag en vind het ook heel leuk om foto’s te maken en te schrijven.” 

Bubbels en boot

Ook in haar vrije tijd is Linette een bezige bij. Ze gaat graag borrelen met haar vriendinnen op het terras en leeft zich een paar keer per week uit op de tennisbaan. Sinds een paar jaar heeft ze met haar man samen een boot en reizen ze veel langs de Nederlandse waterwegen. “Binnenkort gaan we met de jongeren van de Rembrandtlaan op groepsuitje drie dagen naar Center Parcs de Eemhof. Mijn man komt daar dan met onze boot naar toe en dan gaan we met een alcoholvrije bubbel een hapje lekker borrelen en varen als activiteit. Daar geniet ik van!”