Doorgroeien bij Zideris: het verhaal van Marloes

In de rubriek Aan de slag is de hoofdrol weggelegd voor onze medewerkers. Wat drijft hen? Wat maakt het werken bij Zideris zo waardevol? En hoe blijf je jezelf ontwikkelen? Deze keer spreken we Marloes (30). Ze is gedragskundige bij Zideris en mag zich sinds kort Orthopedagoog Generalist noemen, omdat ze in twee jaar tijd haar opleiding heeft gehaald.

Marloes wist al langer dat ze zich verder wilde ontwikkelen. Na haar studie pedagogische wetenschappen wilde ze graag een vervolgopleiding doen. Maar opleidingsplekken voor orthopedagoog-generalist zijn schaars. “Het is heel bijzonder dat ik deze kans kreeg”, vertelt Marloes. “Mijn toenmalige manager, Rien en Marga hebben geholpen om de opleidingsplek mogelijk te maken. Daardoor kon ik als eerste starten.”

Voor de opleiding is een BIG-geregistreerde gedragswetenschapper nodig. Rien werd haar praktijkopleider. Marga begeleidde haar op het werk. Inmiddels is Marloes klaar met haar opleiding. En de opleidingsplek blijft bestaan. Een nieuwe collega is alweer gestart. “Dat voelt mooi. Ik heb de weg vrijgemaakt voor iemand anders.”

De doelgroep die haar blij maakt

Dat Marloes bij Zideris werkt, is geen toeval. Vroeger dacht ze aan geneeskunde en werken met kinderen. Later ontdekte ze tijdens haar studie en vrijwilligerswerk dat mensen met een verstandelijke beperking haar raakten.

“Ik deed vrijwilligerswerk bij een soos. Daar merkte ik: dit past bij mij. Deze doelgroep maakt mij blij. Ik kan chagrijnig naar mijn werk gaan, maar ik kom nooit chagrijnig terug.” Wat haar aanspreekt, is het echte contact. “Bewoners zeggen vaak precies wat ze denken. Dat is eerlijk en mooi. En soms gaat het om kleine momenten. Even samen foto’s bekijken. Of kijken naar iets wat iemand gemaakt heeft. Gewoon persoonlijke aandacht, zonder dat er een grote vraag onder ligt.”

Kijken naar de hele situatie

Als gedragswetenschapper kijkt Marloes niet alleen naar gedrag. Ze kijkt vooral naar wat gedrag betekent. “Gedrag is altijd een signaal. De vraag is: wie is deze persoon? Wat heeft iemand nodig? En wat kan de omgeving doen?”

In haar opleiding leerde ze nog breder kijken. Niet alleen naar de bewoner zelf, maar ook naar de mensen om hem of haar heen. Naar het team, de woning, familie en andere betrokkenen.

“Bij Zideris werken we veel samen met teams. In een teamvergadering bespreek ik bijvoorbeeld een casus. Dan geef ik niet alleen advies, maar stel ik ook vragen. Wat zien jullie al? Wat werkt al wel? Welke kleine stap is gelukt?”

Volgens Marloes willen teams soms snel vooruit. “Dat snap ik. Maar terugkijken is ook belangrijk. Dan zie je welke stappen al gezet zijn. Dat geeft vertrouwen.”

Leren over jezelf

De opleiding was pittig. Marloes werkte naast haar studie. Ze ging naar Utrecht voor opleidingsdagen en had in de avond supervisie. Ook schreef ze een groot verslag over diagnostiek en behandeling. “Ik heb echt wel eens gedacht: die laptop gooi ik uit het raam”, zegt ze lachend.

Toch bracht het haar veel. Vooral de supervisie maakte indruk. “Je bespreekt casussen, maar het gaat ook over jezelf. Welke overtuigingen heb je? Helpen die in je werk? Of moet je ze soms even parkeren? Ik leerde: je bent zelf je eigen gereedschap.”

Blijf je wens uitspreken

Marloes is trots dat ze haar opleiding heeft afgerond. Ze tekende ook een contract voor langere tijd bij Zideris. Haar volgende wens? Zich verder specialiseren in behandelingen, zoals systeemtherapie of EMDR.
Haar tip aan collega’s is duidelijk: “Heb je een wens? Spreek die uit bij je leidinggevende. En blijf dat doen. Misschien kan het nu niet, maar later wel.”

Voor Marloes laat haar verhaal zien dat ontwikkelen bij Zideris op veel manieren kan. Door een opleiding, door coaching, door samen te leren in een team. En vooral: door nieuwsgierig te blijven naar jezelf, je vak en de mensen voor wie je werkt.